Die Bybel bied 'n progressiewe openbaring van God

'n Derde sleutelelement van 'n geldige verklaring van ‘n Bybelse filosofie van die geskiedenis, is dat dit die konstrukte van die  progressie van openbaring behoorlike moet beheers. Bybelse kronologie dui aan dat God in verskillende fases en op verskillende punte in die geskiedenis die waarheid geopenbaar het. God het nie al Sy geopenbaarde waarheid op een slag aan die beginpunt van die geskiedenis aan die mens gegee nie. God het byvoorbeeld nie die feit dat daar ‘n Verlosser sou kom geopenbaar eers tot na die sondeval van die mens nie (Gen. 3:15). Hy het ook nie die praktyk van die doodstraf geopenbaar tot na die sondvloed nie (Gen. 9:5-6). Met Jesus se eerste koms, het Hy nie alles wat Hy wou hê dat Sy dissipels moes weet aan hulle geopenbaar nie (Joh. 16:12). Hy het hulle geleer dat die Gees van God na Christus se hemelvaart bykomende waarheid aan hulle sal openbaar (Joh. 14:26; 16:13). Paulus het ook gepraat van die “wysheid van God, wat bestaan in verborgenheid wat bedek was”  (1 Kor. 2:6-10)  en “wat in ander tye aan die mensekinders nie bekend gemaak is, soos dit nou aan sy heilige apostels en profete geopenbaar is deur die Gees”, nie (Ef. 3:2-6). Waarheid wat eers verberg was, maar in die Nuwe Testament tydperk aan Paulus en ons bekend gemaak is.

In die lig van hierdie progressies in openbaring, met die doel om 'n geldige uiteensetting van die Bybelse filosofie van die geskiedenis te bied, is dit nie wys wees om die inhoud van latere openbaring terug te lees in die vroeër openbaring nie. Die vroeëre openbaring kan nie geskoei word om alles te sê wat die latere openbaring gesê het nie. Ons moet eerder ‘n onderskeid tref en die verskille eerbiedig en verklaar.